Bir kira sözleşmesinde kiracının hor kullanma tazminatı sorumluluğu (TBK m. 334) ile kiralanandaki 'olağan kullanımdan doğan eskime ve bozulmalar' arasındaki fark nedir? Kiracının sorumluluğunun hukuki sınırı nerede başlar?

Bu iki durum arasındaki temel fark, zararın 'kusurlu' bir kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığıdır. 1) Olağan Kullanımdan Doğan Eskime ve Bozulmalar: Kiracı, kiralananı sözleşmeye uygun ve özenli bir şekilde kullandığında dahi zamanla ortaya çıkacak olan doğal yıpranmalardır. Örneğin, duvar boyasının zamanla solması, halının yürünen yerlerinin aşınması, kapı kollarının gevşemesi gibi durumlar olağan eskimedir. TBK m. 334/1 uyarınca, kiracı bu tür 'sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu değildir'. Bu risk, kiraya verene aittir ve kira bedelinin içinde bu yıpranma payının da olduğu varsayılır. 2) Hor Kullanma Tazminatı: Kiracının, kiralananı sözleşmeye aykırı, özensiz, ihmalkar veya kasti olarak kullanarak sebep olduğu zararlardır. Örneğin, duvarlara çivi çakarak delikler açmak, parkeleri çizmek, tesisata zarar vermek, kapıları kırmak, kiralananı aşırı kirli bırakmak gibi durumlar hor kullanmadır. Kiracının sorumluluğunun hukuki sınırı, 'sözleşmeye uygun ve özenli kullanım' çizgisinin aşıldığı yerde başlar. Kiracı, bu çizginin ötesine geçerek kusurlu bir eylemle kiralanana zarar verdiğinde, bu zararı gidermekle veya tazmin etmekle yükümlü olur. (İlgili metinler: kiracinin-tacir-olmasi, kira-sozlesmesi-ornegi-pdf-word-konut-isyeri)