Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/2316 E. sayılı kararında, mahkemenin ihbar dilekçelerinin bir kısmının tebliğ edilemeden dönmesine rağmen 'tebligat parçalarının dönüşünün beklenilmesine yer olmadığına' karar vererek yargılamaya devam etmesi neden hukuka uygun bulunmuştur?

Mahkemenin bu kararı, HMK'nın 62. maddesinin 2. fıkrasında yer alan 'Davanın ihbarı sebebiyle yargılama bir başka güne bırakılamaz...' hükmü ile 'taraflarca getirilme ilkesi'nin (HMK m. 25) birleşik yorumlanmasıyla hukuka uygun bulunmuştur. Gerekçeler şunlardır: 1) Yargılamanın Uzamasını Engelleme Amacı: HMK m. 62/2, davanın ihbarının yargılamayı sürüncemede bırakmak için bir araç olarak kullanılmasını engellemeyi amaçlar. Mahkeme, tebligatların dönmesini bekleyerek duruşmayı ertelemek zorunda değildir. 2) Adres Bildirme Yükümlülüğü: İhbar talebinde bulunan taraf, ihbar edilecek üçüncü kişinin tebligata elverişli ve doğru adresini mahkemeye bildirmekle yükümlüdür. Eğer bildirilen adrese tebligat yapılamıyorsa (örneğin, adres yanlış, kişi adresten ayrılmış), bu durumun sorumluluğu ihbarı talep eden tarafa aittir. Mahkemenin, taraf adına adres araştırması yapma veya tebligatın akıbetini sonsuza kadar bekleme gibi bir görevi yoktur. Mahkeme, bildirilen adrese tebligatı çıkarmakla usuli görevini yerine getirmiş olur. 3) Mahkeme Dışı İhbar İmkanı: Davanın ihbarı, ille de mahkeme kanalıyla yapılmak zorunda değildir. Davalı taraf, mahkeme kanalıyla tebliğ yaptıramadığı şirketlere noter veya başka yollarla haricen de ihbarda bulunabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, bu nedenlerle, mahkemenin ihbar dilekçelerinin tebliğe çıkarılmasıyla yetinmesini ve tebligatların dönüşünü beklemeyerek yargılamaya devam etmesini usul ve yasaya uygun bulmuştur. (İlgili metin: hmk-madde-62-ihbarin-sekli)