Konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiraya verenin yazılı rızası olmaksızın kiracının 'alt kira' sözleşmesi yapması veya 'kira ilişkisini devretmesi' arasındaki temel hukuki farkları ve sonuçlarını (sorumluluk açısından) karşılaştırınız.

Alt kira ve kira ilişkisinin devri, her ikisi de kiralananın kullanımının üçüncü bir kişiye bırakılması sonucunu doğursa da, hukuki nitelik ve sonuçları itibarıyla birbirinden tamamen farklıdır. 1) Alt Kira (TBK m.322): Bu durumda, asıl kiracı ile kiraya veren arasındaki kira sözleşmesi devam eder. Asıl kiracı, bu sözleşmeye ek olarak, kiralananın bir kısmını veya tamamını üçüncü bir kişiyle (alt kiracı) yaptığı ikinci bir kira sözleşmesiyle kiralar. Temel Sonuçlar: - İki ayrı ve bağımsız kira sözleşmesi mevcuttur. - Asıl kiracının kiracılık sıfatı ve kiraya verene karşı (kira bedelini ödeme, özenle kullanma vb.) tüm sorumlulukları aynen devam eder. - Alt kiracı, kiralananı kiracıya tanınandan başka bir şekilde kullanırsa, asıl kiracı kiraya verene karşı sorumlu olur. - Kiraya veren, alt kiracıdan doğrudan kira bedeli talep edemez; muhatabı asıl kiracıdır. Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya verenin yazılı rızası zorunludur. 2) Kira İlişkisinin Devri (TBK m.323): Bu durumda, mevcut kira sözleşmesi bir bütün olarak üçüncü bir kişiye (devralan) devredilir. Devreden kiracının yerini devralan alır. Temel Sonuçlar: - Tek bir kira sözleşmesi devam eder, sadece kiracı tarafı değişir. - Devreden kiracı, kiracılık sıfatını kaybeder ve kural olarak kiraya verene karşı borçlarından kurtulur. - İşyeri kiralarında istisnai bir durum vardır: Devreden kiracı, kira sözleşmesinin bitimine kadar ve en fazla iki yıl süreyle devralanla birlikte müteselsilen sorumlu olmaya devam eder. - Kiraya verenin yazılı rızası şarttır. İşyeri kiralarında, kiraya veren haklı bir sebep olmadıkça bu rızayı vermekten kaçınamaz. (İlgili metin: kira-sozlesmesi-ornegi-pdf-word-konut-isyeri, İlgili kanun maddeleri: TBK m.322, m.323)