5237 sayılı TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin, sanık hakkında uygulanmamasının gerekçesiz bırakılması, Yargıtay tarafından nasıl bir hukuki hata olarak kabul edilmektedir?

Bu durum, Yargıtay tarafından CMK m.230'da düzenlenen 'hükmün gerekçeli olması' kuralının ihlali olarak kabul edilmektedir. TCK m.62, hakime belirli koşullar altında cezada indirim yapma 'takdir yetkisi' verir. Hakim bu yetkiyi kullanıp kullanmamakta serbesttir. Ancak, eğer indirimi uygulamamaya karar verirse, bunun nedenlerini (sanığın pişmanlık duymaması, duruşmadaki olumsuz tavırları, suçun işleniş şekli vb.) gerekçeli kararında somut olarak açıklamak zorundadır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2011/1826 sayılı kararında, sanık hakkında hiçbir gerekçe gösterilmeden TCK m.62'nin uygulanmamasına karar verilmesi, gerekçesizlik nedeniyle kanuna aykırı bulunmuş ve bozma nedeni sayılmıştır. (Kaynak: cmk-madde-169-sorusturma-evresinde-yapilan-islemlerin-tutanaga-baglanmasi.html)