Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2015/27008 E. sayılı kararında, üzerine sıcak su dökülen çocuğunu hastaneye götürmek yerine kendi imkanlarıyla tedavi etmeye çalışan sanıkların TCK m. 98'den beraat etmesinin gerekçesi ne olabilir? Bu karar, 'hal ve koşulların elverdiği ölçüde yardım' kavramını nasıl yorumlamış olabilir?

Kararda yerel mahkemenin beraat kararını onadığı belirtilmiştir. Bu beraat kararının muhtemel gerekçesi, sanıkların eyleminin TCK m. 98'deki 'yardım etmeme' veya 'bildirmeme' şeklindeki ihmali unsurları tam olarak karşılamadığıdır. Sanıklar, çocuğu tamamen kendi haline bırakmamış, 'kendi imkanları ile çocuğun yanan yerlerini suya tutma ve komşularından aldıkları merhemle tedavi etme' şeklinde bir yardımda bulunmuşlardır. Mahkeme, sanıkların bu davranışını, o anki panik, bilgi ve imkanları dahilinde 'hal ve koşulların elverdiği ölçüde yardım' olarak değerlendirmiş ve suçun manevi unsuru olan 'ihmal kastının' bulunmadığına kanaat getirmiş olabilir. Yani yapılan yardım yetersiz olsa da, bir yardım etme çabasının varlığı, kastı ortadan kaldırdığı şeklinde yorumlanmış olabilir. (Kaynak: https://kadimhukuk.com.tr/makale/yardim-veya-bildirim-yukumlulugunu-yerine-getirmeme/)