Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2017/7872 E. sayılı kararında, ilk derece mahkemesinin beraat hükmünü kaldıran bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet kararının bozulmasının temel gerekçesi nedir? CMK m. 230/1-b ve m. 289/1-g ile bu durum nasıl ilişkilendirilmiştir?

Bozmanın temel gerekçesi, bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmünün 'gerekçesinin dosya içeriğiyle çelişmesi' ve 'yetersiz' olmasıdır. İlk derece mahkemesi sanıkların beraatine karar vermişken, istinaf mahkemesi aynı delillerle mahkumiyet kararı kurmuştur. Yargıtay'a göre, bu mahkumiyet kararının gerekçesi, mevcut sübuta ilişkin deliller ve dosya içeriğiyle çelişmektedir. CMK m. 230/1-b, hükmün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, ulaşılan kanaatin açıklanmasının zorunlu olduğunu belirtir. Gerekçenin yetersiz ve çelişkili olması, CMK m. 289/1-g'de sayılan 'hükmün gerekçesiz bırakılması' şeklindeki mutlak hukuka aykırılık halini oluşturur. Bu nedenle hüküm bozulmuştur. (Kaynak: https://barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-302-temyiz-isteminin-esastan-reddi-veya-hukmun-bozulmasi.html)