TCK m.87/2-b uyarınca 'duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi' ile TCK m.87/1-a'daki 'işlevinin sürekli zayıflaması' arasındaki ayrım, Adli Tıp Kurumu'nun benimsediği yüzde (oransal) kritere göre nasıl yapılmaktadır?

Adli Tıp Kurumu, bu iki nitelikli hal arasında bir ayrım yapabilmek için basamaklı bir sistem ve oransal bir kriter benimsemiştir. Bu kritere göre, organda veya ekstremitede (kol, bacak) meydana gelen anatomik kayıp ve/veya fonksiyonel bozukluğun derecesine bakılır. Eğer bu fonksiyonel bozukluk, organın veya ekstremitenin kendi fonksiyonuna göre %10 ila %50 arasında bir kayba yol açıyorsa, bu durum 'işlevin sürekli zayıflaması' (TCK m.87/1-a) olarak kabul edilir. Eğer fonksiyon kaybı %50'nin üzerindeyse, bu durum artık bir zayıflama değil, 'işlevin yitirilmesi' (TCK m.87/2-b) olarak değerlendirilir. Bu ayrım, verilecek cezanın bir kat mı yoksa iki kat mı artırılacağı konusunda belirleyici olduğu için son derece önemlidir. (kadimhukuk.com.tr/makale/neticesi-sebebiyle-agirlasmis-yaralama-sucu-ve-cezasi/)