Hafif bir itme eylemi sonucunda, fail tarafından bilinmeyen bir kalp hastalığı nedeniyle mağdurun ölmesi durumunda, failin cezai sorumluluğu 'objektif isnadiyet' teorisi açısından nasıl değerlendirilmelidir?

Objektif isnadiyet teorisine göre, bir neticenin faile yüklenebilmesi için hareket ile netice arasında sadece nedensellik bağının bulunması yeterli değildir; aynı zamanda neticenin faile objektif olarak isnat edilebilmesi gerekir. Bunun için de failin, hukuken tasvip edilmeyen bir risk yaratmış olması ve bu riskin neticede gerçekleşmiş olması gerekir. Örnekte, hafif bir itme eylemi, normal şartlarda ölüm sonucunu doğuracak bir risk yaratmaz. Mağdurun bilinmeyen ve istisnai olan kalp rahatsızlığı, nedensel süreci başlatan ana etken olduğundan, ölüm neticesi faile objektif olarak isnat edilemez. Çünkü ölüm, failin yarattığı hukuken anlamlı riskin değil, mağdurun bünyesinde bulunan istisnai bir durumun sonucudur. Bu durumda fail, ölümden sorumlu tutulmamalı, yalnızca gerçekleştirdiği kasten yaralama (eğer oluşmuşsa) eyleminden sorumlu olmalıdır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/kast-ve-taksir-kavramlari-isiginda-tckm.85-86/2-ve-87/4)