Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2017/4313 K. sayılı kararında, 'bana tabancamı çıkarttırma, alnına iki tane sıkarım' şeklindeki sözlerin TCK m. 117/1'deki iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği belirtilmiştir. Bir tehdit eyleminin, TCK m. 106'daki genel tehdit suçundan ayrılarak TCK m. 117/1'deki özel suçu oluşturabilmesi için hangi ek unsurun varlığı gerekir?

Bir tehdit eyleminin, TCK m. 106 kapsamındaki genel tehdit suçundan çıkarak, daha özel bir düzenleme olan TCK m. 117/1'i oluşturabilmesi için, tehdidin belirli bir 'özel kast' ile işlenmesi gerekir. Bu özel kast, 'mağdurun iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme' amacıdır. TCK m. 106'da failin amacı önemli değilken, TCK m. 117/1'in manevi unsurunda bu özel amaç yatar. Yargıtay'ın ilgili kararında, sanık ile mağdurun minibüsle öğrenci taşıdığı ve aralarında müşteri paylaşımı nedeniyle husumet bulunduğu belirtilmiştir. Bu bağlamda söylenen 'bir daha buradan öğrenci taşımayacaksın' ifadesi, tehdidin amacının doğrudan mağdurun 'çalışmasını engellemek' olduğunu ortaya koymaktadır. Tehdit, bu amaca ulaşmak için kullanılan bir araç haline gelmiştir. Eğer tehdit, bu amaçtan bağımsız, genel bir husumetten kaynaklansaydı TCK m. 106 uygulanırdı. Ancak tehdit, mağdurun çalışma faaliyetini engellemek özel kastıyla yapıldığında, eylem kül halinde TCK m. 117/1'deki suçu oluşturur ve fail, TCK'nın özel normun önceliği ilkesi gereğince sadece bu maddeden cezalandırılır.