Köy muhtarının, köy sınırları içinde mağdurun kendi bahçesine su kuyusu açmasına 'tehditle' engel olması eylemi, Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2017/1430 K. sayılı kararına göre neden iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu (TCK m. 117/1) oluşturmamıştır? Karardaki 'gelir elde etmek amacıyla ekonomik faaliyette bulunma' kriterini açıklayınız.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında bu eylemin TCK m. 117/1'i oluşturmadığına karar verilmesinin temel nedeni, suçun koruduğu hukuki yararın dar yorumlanmasıdır. TCK m. 117, Anayasa'nın 48. ve 49. maddeleriyle güvence altına alınan 'çalışma ve sözleşme hürriyetini' korur. Yargıtay, bu hürriyeti, 'gelir elde etmek amacıyla ekonomik faaliyette bulunma' hakkı olarak tanımlamaktadır. Karara konu olayda, mağdurun su kuyusunu 'bahçesini sulamak için' açtığı belirtilmiştir. Yargıtay, bu eylemin kişisel kullanım ve ihtiyaca yönelik olduğunu, ticari veya mesleki bir faaliyet, yani gelir elde etmeye yönelik bir ekonomik faaliyet olmadığını kabul etmiştir. Dolayısıyla, mağdurun kişisel ihtiyacı için yaptığı bir işe engel olunması, TCK m. 117/1'in aradığı anlamda 'iş ve çalışma hürriyetinin' ihlali olarak görülmemiştir. Eğer mağdur, o bahçede yetiştirdiği ürünleri satarak ticari bir gelir elde ediyor olsaydı ve kuyu açma eylemi bu ticari faaliyetin bir parçası olsaydı, sonuç farklı olabilirdi. Bu karar, TCK m. 117'nin uygulama alanını, profesyonel veya ticari nitelikteki çalışma faaliyetleriyle sınırlı tutan bir yorumu yansıtmaktadır.