5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde düzenlenen 'sahte belgeyle kredi kartı talep etme' suçu ile TCK m. 245/2'de düzenlenen 'sahte banka veya kredi kartı üretme' suçu arasındaki ilişki nedir? Bankaya yapılan sahte başvurulardan bir kısmı kabul edilip kart üretilmiş, bir kısmı ise reddedilmişse, faile hem 5464 s. Kanun'dan hem de TCK m. 245/2'den ceza verilir mi?

TCK m. 245/2, genel ceza kanununda yer alan ve sahte kart üretme/ürettirme fiilini cezalandıran genel ve daha ağır cezayı öngören bir normdur. 5464 s. Kanun m. 37/2 ise, sahte belgeyle kart 'talep etme' gibi daha hazırlık hareketi niteliğindeki bir fiili cezalandıran özel bir normdur. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2015/21415 sayılı kararında bu ilişki açıklanmıştır. Karara göre, eğer sahte başvuru sonucunda banka aldatılarak kredi kartı 'üretilmişse', fiil daha ağır olan TCK m. 245/2'deki suçu oluşturur ve fail sadece bu maddeden cezalandırılır. Bu durumda, daha hafif olan ve bir nevi hazırlık hareketi niteliğindeki 5464 s. Kanun m. 37/2'deki suç, TCK m. 245/2'deki suçun içinde erir (tüketen-tüketilen norm ilişkisi). Sorudaki örnekte, aynı bankaya yapılan başvurulardan bir kısmı kabul edilip kart üretildiği için, failin eylemi bütün olarak ilgili bankaya karşı işlenmiş tek bir zincirleme (TCK m. 43) TCK m. 245/2 suçunu oluşturur. Bankanın reddettiği diğer başvurular için ayrıca 5464 s. Kanun m. 37/2'den ceza verilmez. Reddedilen başvuru sayısı, TCK m. 43'teki zincirleme suç artırım oranının belirlenmesinde bir teşdit nedeni olarak değerlendirilebilir.