Bir davada, davacı, dava dilekçesinde, HMK m. 190 uyarınca ispat yükünün kendisinde olduğunu bilmesine rağmen, iddiasını destekleyecek hiçbir delil sunmamıştır. Davalı ise, cevap dilekçesinde iddiaları sadece inkâr etmekle yetinmiştir. Bu durumda mahkeme nasıl bir karar vermelidir?

Bu durumda mahkeme, ispatlanamayan davanın reddine karar vermelidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda temel kural, 'ispat yükü'dür (HMK m. 190). Bu kurala göre, 'İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.' Yani, 'iddia eden, iddiasını ispatla mükelleftir'. Davacı, bir hakkın veya alacağın varlığını iddia ediyorsa, bu iddiasını dayandırdığı vakıaları (örneğin, bir sözleşmenin yapıldığını, bir borcun verildiğini, bir haksız fiilin işlendiğini) delilleriyle ispatlamak zorundadır. Davacının, iddiasını destekleyecek hiçbir delil sunmaması veya sunulan delillerin iddiayı ispatlamaya yetmemesi durumunda, iddiasını ispatlayamamış sayılır. Davalının, sadece inkâr etmekle yetinmesi ve karşı bir delil sunmaması bu sonucu değiştirmez. Çünkü öncelikle ispat yükü davacıdadır. Davacı, kendi iddiasını ispatlayamadığı sürece, davalının karşı bir ispat yapmasına gerek kalmaz. Bu nedenle, mahkeme, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verir.