Bir hukuk davasında, taraflardan biri, diğer tarafın sunduğu bir belgenin sahte olduğunu (imzanın veya içeriğin sahte olduğunu) iddia etmektedir. Bu 'sahtelik iddiası' (HMK m. 209), mahkeme tarafından nasıl incelenir? Bu iddianın incelenmesi, davanın esasına ilişkin yargılamayı durdurur mu?

Sahtelik iddiası (HMK m. 209), mahkeme tarafından bir 'ön sorun' (HMK m. 163) olarak incelenir. Sahtelik iddiası, belgenin delil değerini doğrudan etkilediği için, davanın esasına geçilmeden önce bu konunun aydınlatılması gerekir. Mahkemenin izleyeceği usul şudur: 1) İddianın Değerlendirilmesi: Mahkeme, öncelikle sahtelik iddiasının ciddi olup olmadığını ve karara etkili olup olmayacağını değerlendirir. 2) Tarafların Dinlenmesi: Mahkeme, belgeyi sunan taraf ile sahtelik iddiasında bulunan tarafı dinler. Belgeyi sunan taraf, belgenin sahte olmadığını savunur. 3) Delillerin Toplanması: Sahtelik iddiası, her türlü delille ispatlanabilir. En yaygın ve etkili delil, 'bilirkişi incelemesi'dir. Mahkeme, dosyayı bir adli tıp kurumu veya grafoloji uzmanı bilirkişiye göndererek, imzanın veya yazının sahte olup olmadığını bilimsel olarak tespit ettirir. Gerekirse, taraflardan karşılaştırma için imza ve yazı örnekleri alınır. Ayrıca tanık da dinlenebilir. 4) Karar: Mahkeme, topladığı delillere göre, belgenin sahte olup olmadığına dair bir ara kararı veya nihai kararıyla birlikte bir karar verir. Sahtelik iddiasının incelenmesi, davanın esasına ilişkin diğer yargılama faaliyetlerini durdurmaz. Ancak, mahkeme, sahtelik konusundaki kararını vermeden, davanın esası hakkında nihai bir hüküm kuramaz. Eğer belgenin sahte olduğuna karar verirse, o belgeyi delil olarak dikkate almaz. Ayrıca, sahtecilik TCK kapsamında bir suç teşkil ettiği için, mahkeme re'sen Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunur.