Bir kimse, sahte bir diploma (resmi belge) düzenleyerek bir kamu kurumunda işe girmiş ve yıllarca maaş almıştır. Bu kişinin eylemi, TCK m. 204'teki resmi belgede sahtecilik suçunu ve TCK m. 158/1-d'deki kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunu oluşturmaktadır. Bu iki suç arasında nasıl bir içtima ilişkisi vardır ve sanık hangi suçtan/suçlardan cezalandırılır?

Bu durumda sanık, hem resmi belgede sahtecilik suçundan (TCK m. 204) hem de nitelikli dolandırıcılık suçundan (TCK m. 158/1-d) ayrı ayrı cezalandırılır. Burada gerçek içtima kuralları uygulanır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, sahtecilik ve dolandırıcılık suçları arasındaki içtima ilişkisi, sahte belgenin aldatma kabiliyetine ve suçların işleniş şekline göre belirlenir. Eğer sahte belge, dolandırıcılık suçunun işlenmesi sırasında mağduru aldatmak için kullanılan tek delil ise ve suçun işlenmesiyle birlikte hukuki hükmünü icra etmişse, genellikle fikri içtima (TCK m. 44) uygulanır ve daha ağır olan suçtan ceza verilir. Ancak somut olayda, sahte diploma sadece işe girmek için değil, işe girdikten sonra da yıllarca haksız yere maaş alınmasını sağlayan, varlığını ve hukuki etkisini devam ettiren bir belgedir. Sahtecilik eylemi ile elde edilen haksız menfaat (dolandırıcılık) birbirinden farklı fiillerle ve süreçlerle gerçekleşmektedir. Sahtecilik suçu, diplomanın düzenlenip kuruma ibraz edilmesiyle; dolandırıcılık suçu ise bu sahte belgeye dayanılarak kurumun aldatılması ve her ay maaş alınmasıyla devam eden (mütemadi) bir şekilde işlenmektedir. Korunan hukuki değerler de farklıdır (kamu güveni ve malvarlığı). Bu nedenle, ortada farklı fiillerle işlenmiş, farklı hukuki değerleri ihlal eden iki ayrı suç vardır ve gerçek içtima kuralları gereği her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırma yoluna gidilmesi gerekir.