Bir boşanma davasında, tarafların müşterek çocuklarının velayeti davalı anneye bırakılmıştır. Mahkeme, babanın maddi durumunu ve çocuğun ihtiyaçlarını dikkate alarak, baba aleyhine iştirak nafakasına hükmetmemiştir. Bu karar hukuka uygun mudur? Velayeti almayan tarafın iştirak nafakası ödeme yükümlülüğü hakimin takdirine mi bağlıdır, yoksa emredici bir kural mıdır? (Bkz. Yargıtay 2. HD, 2016/17670 E., 2018/6161 K.)

Bu karar hukuka aykırıdır. TMK m. 182/2'ye göre, 'Velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eş ... çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.' Bu hüküm, emredici niteliktedir ve kamu düzenindendir. Yani, velayeti almayan ebeveynin, mali gücü oranında çocuğun giderlerine katılması bir yükümlülüktür, hakimin takdirine bırakılmış bir durum değildir. Hakim, bu hususu taraflar talep etmese bile re'sen (kendiliğinden) dikkate almak ve bir iştirak nafakasına hükmetmek zorundadır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2018/6161 K. sayılı kararında da bu ilke açıkça vurgulanmıştır. Mahkemenin yapması gereken, babanın mali gücünü (gelir ve giderlerini) araştırmak ve bu gücüyle orantılı, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarına uygun bir miktar iştirak nafakası belirlemektir. Babanın hiç geliri olmaması gibi istisnai durumlar dışında, iştirak nafakasına hiç hükmedilmemesi, kanunun emredici hükmüne aykırılık teşkil eder ve bozma nedenidir.