HMK m. 119/1, dava dilekçesinde bulunması gereken unsurları sayarken, (d) bendinde 'davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri'nin belirtilmesini zorunlu kılar. Bu unsurun eksik olması halinde, mahkemenin uygulaması gereken usul nedir? Mahkeme bu eksiklik nedeniyle davayı doğrudan reddedebilir mi? (Bkz. Yargıtay 20. HD, 2015/17088 E., 2017/5289 K.)

HMK m. 119/2, dava dilekçesindeki eksiklikler konusunda ikili bir ayrım yapmıştır. Maddenin (a), (d), (e), (f) ve (g) bentlerindeki eksiklikler, sonradan tamamlanabilecek nitelikte görülmemiştir. Bu bentlerdeki eksiklikler halinde, mahkeme davacıya eksikliği gidermesi için süre vermez ve davayı 'dava şartı yokluğundan usulden reddeder'. Buna göre, malvarlığı haklarına ilişkin bir davada, dava konusunun değerinin (harca esas değer) hiç gösterilmemiş olması, HMK m. 119/2 gereği tamamlatılabilecek bir eksiklik değildir. Bu durumda mahkemenin, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 16/3 ve HMK m. 119/1-d uyarınca, 'dava dilekçesinin reddine' karar vermesi gerekir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2017/5289 K. sayılı kararında da, davanın esastan reddi yerine 'dava dilekçesinin reddine' şeklinde karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Dolayısıyla, mahkeme davayı esastan reddedemez, ancak eksikliği tamamlatmak için süre de veremez; yapması gereken usuli işlem dava dilekçesini reddetmektir.