Temyiz kanun yolunda sebeple bağlılık kuralının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2019 tarihli, 2018/12-545 E. ve 2019/504 K. sayılı kararıyla esnetilmesinin temel gerekçesi nedir? Bu esnetmenin, CMK'nın istinaf ve temyiz arasındaki fonksiyon ayrımına etkisini tartışınız.

YCGK'nın 2019/504 K. sayılı kararında temyizdeki 'sebeple bağlılık' kuralını esnetmesinin temel gerekçesi, 'maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama' amacıdır. Genel Kurul, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinde delillerin eksik değerlendirilmesi, maddi sorunun doğru tespit edilmemesi gibi durumlarda, bu hukuka aykırılıkların hükme etki etmesi halinde Yargıtay'ın bunları re'sen incelemesi gerektiğini belirtmiştir. Bu yaklaşım, Yargıtay'ın sadece bir 'hukukilik denetimi' mercii olmaktan çıkıp, maddi olay değerlendirmesindeki bariz hatalara da müdahale edebilen bir konuma gelmesini sağlamaktadır. CMK'nın istinaf ve temyiz arasındaki fonksiyon ayrımına etkisi ise tartışmalıdır. CMK sistematiğinde istinaf, hem maddi vaka hem de hukukilik denetimi yaparken; temyiz, kural olarak sadece hukukilik denetimi yapar. YCGK'nın bu kararı, temyiz merciinin de dolaylı olarak maddi vaka denetimine girmesine yol açarak, istinaf ile temyiz arasındaki fonksiyonel ayrımı bir ölçüde bulanıklaştırmaktadır. Muhalif görüş, bu durumun kanunun açık hükmüne (CMK m. 288, 294, 301) aykırı olduğunu ve Yargıtay'ı yerel mahkemenin yerine koyduğunu savunmaktadır. (Referans: sen.av.tr/tr/makale/kanun-yollarinda-sebep-gosterme-zorunlulugu.html, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 27.06.2019 tarih, 2018/12-545 E. ve 2019/504 K. sayılı karar, CMK m. 288, 294, 301.)