Taksirle öldürme suçunda (TCK m. 85), failin 'ihmali davranışla ölüme sebebiyet verme' suçundan sorumlu tutulabilmesi için aranan 'illiyet bağı'nın ispat standardı nedir? YCGK'nın 2021/281 E., 2022/78 K. sayılı kararında bu standart nasıl uygulanmıştır?

Failin ihmali davranışla ölüme sebebiyet verme suçundan (garantörlükten kaynaklanan sorumluluk) sorumlu tutulabilmesi için, failin yapması gereken icrai davranışta bulunması (örn. yetkili mercilere haber verme) hâlinde neticenin (ölümün) meydana gelmeyeceğinin kabul edilebilir olması gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2021/281 E., 2022/78 K. sayılı kararında bu illiyet bağının ispat standardının 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispat' olması gerektiği vurgulanmıştır. Somut olayda, alkollü sanığın kazadan sonra arkadaşını bulamayıp olay yerini terk etmesi ve ertesi gün haber vermesi eyleminde, derenin bulanık ve hızlı akan yapısı, tatlı suda boğulmanın 3-4 dakikada gerçekleşmesi ve maktulün cesedinin 4 km uzakta bulunması gibi nedenlerle, sanık derhal yardım çağırsa bile ölüm neticesinin engellenebileceği kesin olarak ispatlanamamıştır. Bu nedenle YCGK, sanığın ihmali davranışla ölüme sebebiyet verme suçundan sorumlu tutulamayacağına, eyleminin 'bilinçli taksirle ölüme neden olma' suçunu oluşturduğuna karar vermiştir. Bu, illiyet bağının varsayımsal değil, somut ve kesin delillere dayanması gerektiğini göstermektedir. (Referans: or.av.tr/taksirle-oldurme-sucu/, TCK m. 85, YCGK 10/02/2022 T, 2021/281 E., 2022/78 K.)