Bir hizmet sözleşmesinde 'ibra sözleşmesi'nin geçerli olabilmesi için TBK m.420'de aranan 'sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması' şartının hukuki amacını ve bu şartın 'işçinin irade serbestisini' koruma işlevini tartışınız.

TBK m.420/2'de yer alan 'ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması' şartı, ibra sözleşmesinin geçerliliği için getirilmiş en önemli yeniliklerden biridir ve işçiyi koruyucu bir amaç taşır. **Hukuki Amacı ve İrade Serbestisini Koruma İşlevi:** Bu kuralın temel amacı, işçinin, işten ayrılmanın getirdiği psikolojik ve ekonomik baskı altında, haklarını tam olarak bilmeden veya düşünmeden, işverenin dayatmasıyla bir ibra sözleşmesi imzalamasını önlemektir. İş ilişkisi devam ederken veya sona erer ermez, işçi genellikle işverene karşı daha zayıf bir konumdadır ve kıdem tazminatı gibi temel alacaklarını bir an önce alabilmek için, içeriğini tam olarak anlamadığı veya gerçek alacağından daha düşük bir miktarı içeren bir ibranameyi imzalamaya mecbur hissedebilir. Kanun koyucu, en az 'bir aylık bekleme süresi' öngörerek, işçiye; - Sakin bir şekilde düşünüp haklarını öğrenmesi, - Gerekirse bir hukukçudan yardım alması, - İşverenin baskısından uzaklaşarak 'özgür iradesiyle' karar vermesi için bir zaman tanımaktadır. Bu süre geçmeden imzalanan bir ibra sözleşmesi, diğer şartları taşısa bile 'kesin olarak hükümsüz' sayılır. Bu, işçinin irade serbestisini ve haklarını korumaya yönelik emredici bir güvencedir. (TBK m.420)