Bir hizmet sözleşmesinin 'haklı sebeple derhal feshi' (TBK m.435) durumunda, fesheden tarafın 'fesih sebebini yazılı olarak bildirme' zorunluluğunun hukuki anlamını ve bu zorunluluğa uyulmamasının olası sonuçlarını açıklayınız.

TBK m.435, taraflardan her birine, dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisini sürdürmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullarda (haklı sebeplerle) sözleşmeyi derhal feshetme hakkı tanır. Aynı maddenin ikinci fıkrası, 'Sözleşmeyi fesheden taraf, fesih sebebini yazılı olarak bildirmek zorundadır' hükmünü içerir. **Yazılı Bildirim Zorunluluğunun Anlamı:** Bu zorunluluğun temel amacı, hukuki güvenlik ve şeffaflık sağlamaktır. Fesheden taraf, feshin gerekçesini somutlaştırarak karşı tarafa bildirmelidir. Bu, karşı tarafın feshin haklı olup olmadığını değerlendirmesine ve gerekirse hukuki yollara başvurmasına olanak tanır. Ayrıca, olası bir davada, fesheden taraf kural olarak bildirdiği fesih sebebiyle bağlı kalır ve sonradan yeni fesih sebepleri ileri süremez. **Zorunluluğa Uyulmamasının Sonuçları:** Kanunda, yazılı bildirim yapılmamasının feshin 'geçersiz' olacağı yönünde açık bir yaptırım öngörülmemiştir. Ancak Yargıtay içtihatlarına ve doktrindeki baskın görüşe göre, yazılı bildirim bir 'geçerlilik şartı' değil, bir 'ispat kolaylığı' ve 'usuli bir yükümlülüktür'. Yazılı bildirim yapılmaması, feshin kendisini geçersiz kılmaz, ancak fesheden tarafın (işçi veya işveren), feshinin haklı bir sebebe dayandığını mahkemede ispatlamasını zorlaştırır. Karşı taraf, fesih sebebini bilmediğini ve savunma hakkının kısıtlandığını ileri sürebilir. Bu durum, fesheden tarafın davayı kaybetme riskini artırır. (TBK m.435)