Bir hizmet sözleşmesinde 'götürü iş' (TBK m.411) kavramını tanımlayarak, işverenin bu tür işlerde işçiye 'yeterli iş verme yükümlülüğü'nü ve bu yükümlülüğün ihlali halinde işverenin ücret ödeme borcunun nasıl şekillendiğini (zaman esasına göre ücret, ortalama ücret) açıklayınız.

'Götürü iş', işçinin ücretinin, belirli bir işin tamamlanması karşılığında, parça sayısı veya zamandan bağımsız olarak, tek bir miktar olarak belirlendiği iş türüdür. **İş Verme Yükümlülüğü:** Eğer işçi, sözleşme gereğince 'yalnız bir işveren için' sadece parça başına veya götürü iş yapmayı üstlenmişse, işveren ona 'yeterli iş vermekle yükümlüdür' (TBK m.411/1). Bu, işçinin geçimini sağlayacak kadar işin ona sağlanması borcunu ifade eder. **Yükümlülüğün İhlali ve Ücret Ödeme Borcu:** İşveren, bu yükümlülüğünü ihlal ederse, yani işçiye yeterli iş sağlayamazsa, işçinin ücret hakkı devam eder. Bu durumda ücret şöyle belirlenir: - **Zaman Esasına Göre Ücret:** İşveren, kendi kusuru olmaksızın iş sağlayamayacak durumda bulunursa veya işletme koşulları geçici olarak bunu gerektirirse, işçiye 'ücreti zaman esasına göre öder'. - **Ortalama Ücret:** Eğer zamana göre ödenecek ücret sözleşmede belirlenmemişse, işveren işçiye, 'parça başına veya götürü olarak daha önce aldığı ortalama ücrete eşdeğer bir ücret' ödemekle yükümlüdür. - **Temerrüt Hükümleri:** İşveren, hiçbir şekilde iş sağlayamıyorsa, 'en azından işgörme edimini kabulde temerrüt hükümleri uyarınca zamana göre işgörmede ödeyeceği ücreti' ödemekle yükümlüdür. Bu düzenlemeler, işçiyi işverenin keyfi olarak iş vermemesine karşı korur. (TBK m.411)