İşçinin haksız olarak işe başlamaması veya işi bırakması halinde işverenin talep edebileceği tazminatın (TBK m.439) hukuki niteliğini ve bu tazminatın 'aylık ücretin dörtte birine eşit' olması kuralının mutlak olup olmadığını tartışınız. İşverenin bu hakkını kullanmasındaki '30 günlük' hak düşürücü sürenin başlangıç anını belirtiniz.

İşçi, haklı bir sebep olmaksızın işe başlamadığı veya aniden işi bıraktığı takdirde, işverenin 'aylık ücretin dörtte birine eşit bir tazminat' isteme hakkı vardır (TBK m.439/1). Bu tazminat, götürü (maktu) bir tazminat niteliğindedir ve işverenin bu miktar için ayrıca bir zarar ispatlaması gerekmez. Ancak bu kural mutlak değildir: 1) İşverenin, 'ayrıca ek zararlarının giderilmesini isteme hakkı da vardır' (TBK m.439/2). Bu durumda işveren, ek zararını ispatlamak zorundadır. 2) 'İşveren zarara uğramamışsa veya uğradığı zarar işçinin aylık ücretinin dörtte birinden az ise, hâkim tazminatı indirebilir' (TBK m.439/3). Bu, hakime hakkaniyet indirimi yapma yetkisi tanır. İşveren, bu tazminat isteme hakkını, takas yoluyla sona ermemişse, 'işçinin işe başlamamasından veya işi bırakmasından başlayarak otuz gün içinde, dava veya takip yoluyla kullanmak zorundadır.' Aksi takdirde, bu 'hak düşürücü süre' içinde kullanılmayan hak sona erer (TBK m.439/4). (TBK m.439)