7539 sayılı Kanun ile CMK m.133'e dayalı kayyım atamalarında TMSF'nin yetkilendirilmesini, 'mülkiyet hakkı' (Anayasa m.35) ve 'çalışma ve sözleşme hürriyeti' (Anayasa m.48) açısından kritik bir değerlendirmeye tabi tutunuz. Özellikle, yargılama kesinleşmeden TMSF'nin şirketi satma veya tasfiye etme yetkisinin Anayasa'nın 13. maddesindeki sınırlama ilkeleriyle ne ölçüde bağdaştığını tartışınız.

7539 sayılı Kanun'la getirilen düzenleme, belirli katalog suçlarda (TCK m.282, 314, 315 vb.) şirketlere kayyım atandığında, bu görevin TMSF'ye verilebilmesini ve TMSF'ye geniş yetkiler tanınmasını öngörmektedir. Bu düzenlemenin anayasal açıdan eleştirisi şu noktalarda yoğunlaşmaktadır: 1) **Mülkiyet Hakkına Müdahale (Anayasa m.35):** TMSF'ye, yargılama kesinleşmeden, yani suçluluk sabit olmadan şirketin malvarlığı değerlerini 'satma veya tasfiye etme' yetkisi verilmesi, mülkiyet hakkının özüne dokunan çok ağır bir müdahaledir. Bu durum, Anayasa m.38'deki masumiyet karinesiyle de çelişebilir. 2) **Çalışma ve Sözleşme Hürriyetine Müdahale (Anayasa m.48):** Şirketin genel kurul yetkilerinin TTK hükümlerine tabi olmaksızın TMSF tarafından kullanılması ve şirketin ticari geleceği hakkında geri dönülemez kararlar alınabilmesi, hür teşebbüs ve serbest piyasa ilkelerini zedelemektedir. 3) **Anayasa m.13'e Uygunluk:** Anayasa'nın 13. maddesi, temel hak ve hürriyetlerin ancak kanunla, Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve 'ölçülülük' ilkesine aykırı olmaksızın sınırlanabileceğini belirtir. Yargılama sonucunda beraat etme olasılığı bulunan bir kişinin şirketinin satılması veya tasfiye edilmesi, 'ölçülülük' ilkesinin 'gereklilik' ve 'orantılılık' alt ilkelerine açıkça aykırıdır. Daha hafif tedbirler (denetim kayyımlığı vb.) varken, en ağır müdahalenin yapılması hukuki güvenlik ilkesini sarsmaktadır. Bu düzenleme, OHAL dönemine benzer yetkiler tanıması nedeniyle olağan hukuk düzeninde Anayasa ile bağdaşmadığı yönünde ciddi eleştirilere açıktır. (7539 SK; Anayasa m.13, 35, 38, 48)