Eşlerden birinin boşanmak istememesi durumunda, çekişmeli boşanma davasının hukuki akıbeti ne olur? Davacının boşanma kararı alabilmesi için ispatlaması gereken temel hususları ve 'itiraz hakkının kötüye kullanılması' kavramını (TMK m.166/2) analiz ediniz.

Eşlerden birinin boşanmak istememesi, davanın otomatik olarak reddedileceği anlamına gelmez. Boşanmak isteyen davacı eş, dava dilekçesinde ileri sürdüğü boşanma sebeplerini (genel veya özel) ispatlamakla yükümlüdür. Davacı, bu olayların varlığını ve bu olaylarda davalı eşin 'kusurlu veya en azından kendisinden daha fazla kusurlu' olduğunu ispatlarsa, davalı boşanmak istemese bile mahkeme boşanmaya karar verebilir. Ancak, davacının kusuru daha ağır ise, davalının açılan davaya itiraz hakkı vardır ve bu durumda dava reddedilir. Bu kuralın bir istisnası TMK m.166/2, son cümlede düzenlenmiştir: 'Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir.' Yani, davacı daha kusurlu olsa bile, eğer davalının boşanmaya itirazı sadece davacıya zarar verme amacı taşıyorsa ve evliliğin devamında kimse için korunacak bir fayda kalmamışsa, hakim yine de boşanma kararı verebilir. (TMK m.166)