Pazarlamacılık sözleşmesinde (TBK m.448 vd.), pazarlamacının 'garanti yükümlülüğü'ne getirilen sınırlamaları ve bu sınırlamaların istisnalarını analiz ediniz. Bu düzenlemenin amacı nedir?

Pazarlamacılık sözleşmesinde, pazarlamacıyı aşırı mali risklerden korumak amacıyla garanti yükümlülüğüne önemli sınırlamalar getirilmiştir. Kural olarak, 'Pazarlamacının, müşterilerin ödememelerinden veya diğer yükümlülüklerini ifa etmemelerinden sorumlu olacağına ya da alacağın tahsili için yapılacak masrafları tamamen veya kısmen karşılayacağına ilişkin anlaşmalar, kesin olarak hükümsüzdür' (TBK m.451/1). Bu, del credere (garanti) yasağı olarak bilinir. Ancak bu kuralın bir istisnası vardır: 'Pazarlamacı, kendi müşteri çevresiyle işlem yapıyorsa, müşterilerin borçlarını ifa etmemesi durumunda, işverenin her bir işlemde uğrayacağı zararın dörtte birini geçmemek üzere karşılamayı, uygun bir ek komisyon kararlaştırılması koşuluyla yazılı olarak üstlenebilir' (TBK m.451/2). Bu istisnanın uygulanabilmesi için üç şartın bir arada bulunması gerekir: 1) Yazılı anlaşma, 2) Uygun bir ek komisyon ödenmesi, 3) Pazarlamacının sorumluluğunun her işlemde zararın 1/4'ünü geçmemesi. Bu düzenlemelerin amacı, ekonomik olarak daha zayıf konumda olan pazarlamacının, işverenin ticari risklerini üstlenerek ağır bir borç altına girmesini engellemektir. (TBK m.451)