Borçlar Kanunu'nda düzenlenen 'işverenin temerrüdü halinde ücret' (TBK m.408) ve 'işçinin çalışmayı durdurması halinde ücret' (TBK m.409) hükümlerini karşılaştırarak, işverenin işgörme ediminin ifasını engellediği veya kabulde temerrüde düştüğü durumlarda işçinin ücret hakkını ve işçinin yapmaktan kurtulduğu giderlerin ücretinden indirimini açıklayınız.

Borçlar Kanunu'nda işgörme ediminin ifasının engellenmesi hallerinde ücret: 1. **İşverenin Temerrüdü Halinde Ücret (TBK m.408):** İşveren, işgörme ediminin yerine getirilmesini kusuruyla engellerse veya edimi kabulde temerrüde düşerse, işçiye 'ücretini ödemekle yükümlüdür' ve işçiden bu edimini daha sonra yerine getirmesini 'isteyemez'. Ancak, işçinin bu engelleme sebebiyle yapmaktan kurtulduğu giderler (örn. ulaşım, yemek masrafları) ile başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararlar, ücretinden indirilir. Bu hüküm, işçinin işverenin kusuru veya temerrüdü nedeniyle işsiz kalması durumunda mağduriyetini gidermeyi amaçlar. 2. **İşçinin Çalışmayı Durdurması Halinde Ücret (TBK m.409):** Uzun süreli bir hizmet ilişkisinde işçi, hastalık, askerlik veya kanundan doğan çalışma ve benzeri sebeplerle 'kusuru olmaksızın' iş gördüğü süreye oranla kısa bir süre için işgörme edimini ifa edemezse, işveren, başka bir yolla karşılanmadığı takdirde, 'o süre için işçiye hakkaniyete uygun bir ücret ödemekle yükümlüdür'. Bu hüküm, işçinin kusuru dışında oluşan geçici işgöremezlik hallerinde sosyal bir koruma sağlar ve işverene bir ücret ödeme yükümlülüğü getirir. **Karşılaştırma:** TBK m.408'de işverenin kusuru veya temerrüdü ön plandayken, TBK m.409'da işçinin kusuru olmaksızın (genellikle mücbir sebep niteliğinde) çalışma engeli söz konusudur. Her iki durumda da işçi belirli koşullarda ücret hakkını korur, ancak TBK m.408'de işçinin tasarrufu veya kazancı ücretten indirilirken, TBK m.409'da böyle bir indirim öngörülmemiştir, sadece 'başka bir yolla karşılanmadığı takdirde' şartı vardır. (TBK m.408, 409).