Türk Borçlar Kanunu'nun 'genel hizmet sözleşmesi'ne ilişkin hükümleri (Madde 393-447) ile 'pazarlamacılık sözleşmesi' (Madde 448-460) ve 'evde hizmet sözleşmesi' (Madde 461-468) arasındaki temel farkları ve ortak noktaları değerlendiriniz. Özellikle özel hüküm bulunmayan hallerde uygulanacak genel hükümlerin önemini belirtiniz.

TBK'daki hizmet sözleşmeleri üç ana başlık altında düzenlenmiştir: Genel Hizmet Sözleşmesi (m.393-447), Pazarlamacılık Sözleşmesi (m.448-460) ve Evde Hizmet Sözleşmesi (m.461-468). **Temel Farklar:** * **Genel Hizmet Sözleşmesi:** En temel ve geniş kapsamlı hizmet ilişkisini düzenler, işçi ve işveren arasında bağımlılık ilişkisi esastır. * **Pazarlamacılık Sözleşmesi:** Pazarlamacının işverenin işletmesi dışında, ticari işletme sahibi hesabına sürekli aracılık etmesi veya işlem yapması esasına dayanır. Pazarlamacının garanti yükümlülüğüne sınırlama getirilmiştir (m.451). * **Evde Hizmet Sözleşmesi:** İşçinin işverenin verdiği işi kendi evinde veya belirleyeceği başka bir yerde, bizzat veya aile bireyleriyle birlikte görmesini öngörür. Malzeme sağlama, ürün kabulü gibi kendine özgü düzenlemeleri vardır. **Ortak Noktalar:** Her üçü de bir işgörme borcuna ve ücret karşılığına dayanır. İşçinin özen, sadakat, teslim borcu gibi genel yükümlülükleri ve işverenin ücret ödeme, kişiliği koruma gibi genel borçları bu sözleşme türlerinin tamamında veya benzer şekilde mevcuttur. **Genel Hükümlerin Önemi (TBK m.469):** Pazarlamacılık sözleşmesine ve evde hizmet sözleşmesine ilişkin özel hüküm bulunmayan hallerde, 'hizmet sözleşmesinin genel hükümleri' uygulanır (TBK m.469). Bu durum, özel hükümlerin yetersiz kaldığı durumlarda genel hükümlerin boşluk doldurucu ve tamamlayıcı niteliğini ortaya koyar ve hukuki bütünlüğü sağlar. (TBK m.393-469).