Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenen 'pazarlamacılık sözleşmesi'nin tanımını ve genel hizmet sözleşmesinden ayrılan temel özelliklerini belirtiniz. Pazarlamacının garanti yükümlülüğü konusunda getirilen sınırlamaları açıklayınız.

Pazarlamacılık sözleşmesi (TBK m.448), pazarlamacının sürekli olarak, bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesi dışında, her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa belirtilen işlemleri yapmayı, işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Genel hizmet sözleşmesinden farklı olarak, pazarlamacının işi genellikle işverenin işletmesi dışında, belirli bir faaliyet alanı veya müşteri çevresi içinde gerçekleşir. Pazarlamacının müşterilerin ödememelerinden veya diğer yükümlülüklerini ifa etmemelerinden sorumlu olacağına ya da alacağın tahsili için yapılacak masrafları tamamen veya kısmen karşılayacağına ilişkin anlaşmalar kesin olarak hükümsüzdür (TBK m.451/1). Ancak, pazarlamacı kendi müşteri çevresiyle işlem yapıyorsa, müşterilerin borçlarını ifa etmemesi durumunda, işverenin her bir işlemde uğrayacağı zararın dörtte birini geçmemek üzere karşılamayı, uygun bir ek komisyon kararlaştırılması koşuluyla yazılı olarak üstlenebilir (TBK m.451/2). Bu sınırlama, pazarlamacının aşırı risk altında kalmasını önlemeyi amaçlar.