Bir sözleşmede cezai şartın 'ifayı engelleyen ceza (dönme cezası)' olarak kabul edilebilmesi için ispat yükü kime aittir?

İspat yükü borçluya aittir. TBK m. 179/3, 'Borçlunun, kararlaştırılan cezayı ifa ederek sözleşmeyi, dönme veya fesih suretiyle sona erdirmeye yetkili olduğunu ispat etme hakkı saklıdır.' demektedir. Kural olarak cezai şart borçluyu ifaya zorlar; bunun bir dönme cezası olduğunu ve cezayı ödeyerek borçtan kurtulabileceğini iddia eden borçlu, bunu ispat etmekle yükümlüdür.