5199 sayılı Kanun kapsamında, belediyelerin hayvan bakımevleri kurma ve işletme sorumluluğu nasıl tanımlanmıştır? Bu bakımevlerinin hukuki niteliği kalıcı bir barınak mıdır, yoksa geçici bir tesis midir?

5199 sayılı Kanun'un Ek Madde 1'i belediyelere, sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların korunması için hayvan bakımevleri kurma, bunların rehabilitasyonunu sağlama ve özellikle sahipsiz köpekleri kısırlaştırarak veri tabanına kaydetme sorumluluğu yüklemiştir. Kanun'un 3. maddesinde 'hayvan bakımevi', hayvanların 'rehabilite edileceği bir tesis' olarak tanımlanmıştır. Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği ise bu tesisleri 'geçici bakımevi' olarak nitelendirir. Bu tanımlar ve Kanun'un genel ruhu (m. 6/4'teki alındığı yere bırakma esası) bir arada değerlendirildiğinde, bu bakımevlerinin hayvanların ömür boyu tutulacağı kalıcı barınaklar (hapishaneler) olmadığı, aksine tedavi, aşılama, kısırlaştırma ve kimliklendirme gibi rehabilitasyon işlemlerinin yapıldığı 'geçici' tesisler olduğu açıktır. Rehabilitasyon süreci tamamlanan hayvanların, istisnai durumlar hariç, yaşam alanlarına geri bırakılması esastır.