5237 sayılı TCK m. 13'e göre, yurtdışında işlenen ve Türkiye'de yargılaması yapılacak olan suçlardan hangileri için Adalet Bakanı'nın talebi (kovuşturma izni) gereklidir, hangileri için gerekli değildir?

TCK m. 13, yurtdışında işlenen bazı suçların faillerinin, vatandaşlıklarına bakılmaksızın Türkiye'de yargılanacağını düzenlerken, bu yargılamanın başlaması için Adalet Bakanı'nın talebini bazı suçlar için bir şart olarak koşmuş, bazıları için ise bu şartı aramamıştır. Ayrım şöyledir: 1) Adalet Bakanı Talebi GEREKMEYEN Suçlar (Re'sen Kovuşturma): Bunlar, devletin en temel ve vazgeçilmez menfaatlerini ilgilendiren, en ağır suçlardır. TCK m. 13/1-a'da sayılan İkinci Kitap, Birinci Kısım'daki suçlar (Soykırım ve İnsanlığa Karşı Suçlar) ile TCK m. 13/1-b'de sayılan İkinci Kitap, Dördüncü Kısım altındaki Üçüncü, Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerdeki suçlar (Devletin Egemenliğine, Güvenliğine, Anayasal Düzenine, Milli Savunmaya, Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk) bu kapsama girer. Bu suçlarda yargılama re'sen başlar. 2) Adalet Bakanı Talebi GEREKEN Suçlar: TCK m. 13/2 (5377 sayılı Kanunla eklenen fıkra), '...birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı Türkiye’de yargılama yapılması, Adalet Bakanının talebine bağlıdır.' derken, metnin ilk halinde re'sen takip edilen diğer suçlar için (işkence, uyuşturucu ticareti, parada sahtecilik, fuhuş vb.) talep şartı getirmiştir. Bu, devletin diplomatik ve siyasi menfaatlerini gözeterek, bu suçlardan hangileri için yargılama başlatılacağına karar verme takdirini Adalet Bakanı'na bırakmayı amaçlar.