TCK m. 125'in gerekçesine göre, bir ifadenin hakaret olup olmadığını tayin ederken hangi objektif ve toplumsal kriterler göz önünde bulundurulmalıdır?

TCK m. 125'in gerekçesi, bir ifadenin hakaret olup olmadığının sadece mağdurun sübjektif algısına veya failin niyetine göre değil, aynı zamanda objektif ve toplumsal kriterlere göre belirlenmesi gerektiğini vurgular. Gerekçede bu husus, 'Bir kişiye izafeten söylenen sözün veya bulunulan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, toplumda hâkim olan telâkkileri, örf ve âdetleri göz önünde bulundurmak gerekir.' ifadesiyle açıklanmıştır. Bu, şu anlama gelir: 1) Objektif Değerlendirme: İfadenin, ortalama, makul bir insanın onur ve saygınlığını zedeleyip zedelemeyeceği değerlendirilir. Mağdurun aşırı alınganlığı veya failin 'ben hakaret kastetmedim' demesi tek başına belirleyici değildir. 2) Toplumsal Değerler: Bir sözün veya davranışın anlamı, içinde yaşanılan toplumun kültürel kodlarına, geleneklerine ve değer yargılarına göre değişebilir. Bir toplumda normal karşılanan bir ifade, başka bir toplumda ağır bir hakaret sayılabilir. Bu nedenle hakim, karar verirken bu toplumsal bağlamı ve ifadenin toplumdaki karşılığını dikkate almalıdır.