Resmi belgede sahtecilik suçunda, belgenin 'aldatma kabiliyetinin' belirlenmesinde objektif mi yoksa sübjektif mi bir ölçüt esas alınır? Belgenin muhatabının dikkatsizliği veya tecrübesizliği, aldatma kabiliyetinin varlığına etki eder mi?

Resmi belgede sahtecilik suçunda, belgenin 'aldatma kabiliyetinin' belirlenmesinde 'objektif' bir ölçüt esas alınır. Bu, sahteciliğin, aldatma yeteneğini haiz olup olmadığının, belgenin muhatabı olan belirli bir kişinin kişisel özelliklerine (dikkatsizliği, tecrübesizliği, saflığı vb.) göre değil, o belgeyle muhatap olabilecek 'makul, ortalama bir kişinin' aldanıp aldanmayacağına göre belirlenmesi gerektiği anlamına gelir. Sağlanan metinde de belirtildiği gibi, 'belgenin objektif özelliklerinden bağımsız olarak, belgenin muhatabı olan kimsenin şahsi hatası, dikkatsizliği veya özensizliği nedeniyle zarar olasılığı doğmuşsa aldatıcılıktan bahsedilemez'. Eğer sahtecilik, çıplak gözle veya basit bir incelemeyle herkes tarafından kolayca anlaşılabilecek kadar bariz ise, belgenin aldatma kabiliyeti yoktur ve suç oluşmaz. Muhatabın dikkatsizliği nedeniyle bu bariz sahteciliğe kanmış olması, eylemi suç haline getirmez.