TCK m. 18'de düzenlenen 'geri verme' (iade) kurumunun Anayasal dayanağı ve temel kuralı nedir? Bu kuralın istisnası var mıdır?

TCK m. 18, 23/4/2016 tarihli 6706 sayılı Kanun ile mülga (yürürlükten kaldırılmış) ve 'Suçluların İadesi, Cezai Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu' ile yeniden düzenlenmiştir. Ancak sorulan metinlerdeki eski TCK m. 18 gerekçesine göre; geri vermenin temel anayasal kuralı, Anayasa'nın 38. maddesinin son fıkrasında yer alan 'Uluslararası Ceza Divanına taraf olmanın gerektirdiği yükümlülükler hariç olmak üzere, vatandaş, suç sebebiyle yabancı bir ülkeye verilemez.' hükmüdür. Temel kural, 'vatandaşın iade edilememesi'dir. Bu kuralın tek istisnası, Türkiye'nin taraf olduğu ve Uluslararası Ceza Divanı'nı kuran Roma Statüsü'nden kaynaklanan yükümlülüklerdir. Eğer Uluslararası Ceza Divanı, bir Türk vatandaşını soykırım, insanlığa karşı suçlar gibi kendi yargı yetkisine giren bir suçtan dolayı talep ederse, Türkiye'nin bu kişiyi Divan'a teslim etme yükümlülüğü vardır. Bunun dışındaki durumlarda, bir Türk vatandaşı, yabancı bir ülkede işlediği suç nedeniyle o ülkeye iade edilemez; bunun yerine şartları varsa Türkiye'de yargılanır (şahsilik ilkesi).