TCK m. 6/1-h'da tanımlanan 'itiyadi suçlu' kavramının unsurları nelerdir? Bu tanımın ceza hukukundaki pratik önemi nedir?

TCK m. 6/1-h'ye göre 'itiyadi suçlu', belirli şartlar altında suç işlemeyi alışkanlık haline getirmiş kişiyi tanımlar. Bu tanımın unsurları şunlardır: 1) Failin kasıtlı bir suçun temel şeklini ya da nitelikli şekillerini işlemesi. 2) Bu suçları 'bir yıl içinde' ve 'farklı zamanlarda' işlemesi. 3) Suç sayısının 'ikiden fazla' (yani en az üç) olması. Bu tanımın pratik önemi, TCK'nın özel hükümlerinde veya infaz hukukunda bu sıfata bağlanan hukuki sonuçlardır. Örneğin, TCK m. 58'de düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasında veya bazı güvenlik tedbirlerinin (örneğin TCK m. 57, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri) tatbikinde, failin 'itiyadi suçlu' olup olmadığı dikkate alınabilir. Bu tanım, failin suç işleme konusundaki kararlılığını ve toplum için yarattığı tehlikeyi ifade eder ve cezanın bireyselleştirilmesinde bir kriter olarak kullanılabilir.