Hakaret suçunun (TCK m. 125) 'alenen' işlenmesi (m. 125/4) ile 'gıyapta ihtilat' yoluyla işlenmesi (m. 125/1) arasındaki temel fark nedir?

İki durum arasındaki temel fark, hakaretin muhatabı olan mağdurun konumu ve suçun işleniş şeklidir. 1) Gıyapta İhtilat Yoluyla Hakaret (m. 125/1): Bu durumda hakaret, mağdurun bulunmadığı bir ortamda (gıyabında) işlenir. Suçun oluşabilmesi için hakaretin en az üç kişi tarafından öğrenilmesi (ihtilat) şarttır. Burada amaç, mağdurun yokluğunda onun şeref ve saygınlığının başkaları nezdinde zedelenmesini cezalandırmaktır. Hakaretin mağdura sonradan iletilmesiyle mağdur haberdar olur. 2) Aleniyet (m. 125/4): Bu durum, hakaretin huzurda veya gıyapta işlenmesinden bağımsız bir nitelikli haldir. Aleniyet, fiilin belirsiz sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanma ihtimalinin olduğu bir yerde (sokak, meydan, basın-yayın, internet vb.) işlenmesidir. Hakaret huzurda (mağdurun yüzüne karşı) aleni bir şekilde işlenebileceği gibi, gıyapta (mağdurun olmadığı bir ortamda) da aleni olarak işlenebilir. Gıyapta işlenen aleni bir hakarette, ihtilat için gereken en az üç kişi şartı aranmaz; aleniyetin varlığı cezanın artırılması için yeterlidir. Özetle, ihtilat gıyapta hakaretin bir unsuruyken, aleniyet hem huzurda hem gıyapta işlenebilen ve cezayı artıran bir nitelikli haldir.