Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 2015/6772 K. sayılı kararında, TCK m. 86/2 (kasten basit yaralama) uyarınca temel cezanın hapis olarak tercih edilmesine rağmen, bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi neden TCK m. 50/2'ye aykırı bulunmuştur?

TCK m. 50/2, 'Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilemez.' hükmünü amirdir. Kasten basit yaralama suçunu düzenleyen TCK m. 86/1'de ceza 'bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası' olarak belirtilmiş, m. 86/2'de ise bu eylemin 'adli para cezasına çevrilemeyeceği' belirtilmiştir. Ancak Yargıtay kararındaki atıf muhtemelen, suçun temel tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak sunulduğu durumlara ilişkin genel kurala ilişkindir. Sorudaki TCK 86/2 bağlamında ise, kanun koyucu basit yaralamada hapis cezasını temel yaptırım olarak belirlemiş ve bunun paraya çevrilmesini zaten engellemiştir. Yargıtay'ın kararındaki atıf, mahkemenin kanunda seçenekli olarak öngörülmeyen bir durumda hapis cezasını adli para cezasına çevirerek TCK m. 50'nin mantığına ve lafzına aykırı davrandığını belirtmektedir. Temel ceza hapis olarak belirlendikten sonra, kanunda açıkça izin verilmedikçe (veya seçenekli değilse) bu ceza paraya çevrilemez.