TCK m. 5'te yer alan 'Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır.' hükmünün ceza hukukundaki temel işlevi nedir? Bu hüküm olmasaydı, özel kanunlardaki suçlar açısından ne gibi sorunlar ortaya çıkabilirdi?

TCK m. 5'in temel işlevi, Türk ceza mevzuatında bir 'bütünlük' ve 'uygulama birliği' sağlamaktır. Bu hüküm, TCK'nın Genel Hükümler Kitabı'nı (m. 1-75), tüm ceza normları için bir nevi 'anayasa' veya 'çerçeve kanun' haline getirir. Bu hüküm olmasaydı, şu gibi ciddi sorunlar ortaya çıkabilirdi: 1) İlke ve Kurumların Farklı Uygulanması: Her özel ceza kanunu (örn: Bankacılık Kanunu, Orman Kanunu, Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu) teşebbüs, iştirak, içtima, haksız tahrik, meşru savunma gibi temel ceza hukuku kurumlarını kendince farklı düzenleyebilirdi. Bu durum, aynı hukuki kuruma farklı kanunlarda farklı sonuçlar bağlanmasına yol açarak hukuki karmaşa ve öngörülemezlik yaratırdı. 2) Eşitlik İlkesinin İhlali: Farklı özel kanunlara tabi kişiler, aynı nitelikteki eylemleri için (örn: teşebbüs) farklı kurallara tabi olabilirlerdi, bu da Anayasa'nın eşitlik ilkesini zedelerdi. 3) Hukuki Güvenliğin Sarsılması: Hangi suça hangi genel kuralın uygulanacağı belirsizleşir, bu da hukuk güvenliğini ortadan kaldırırdı. TCK m. 5, tüm bu sakıncaları önleyerek, özel kanunların sadece suçu ve cezasını tanımlaması gerektiğini, suçun işlenişine ve failin sorumluluğuna ilişkin genel kuralların ise TCK'dan alınacağını emrederek yeknesak ve adil bir uygulama sağlar. (Bkz: TCK m. 5 ve gerekçesi)