HMK m. 20'deki iki haftalık süre, bir 'dava şartı' mıdır, yoksa bir 'usuli işlem süresi' midir? Bu ayrımın önemi nedir?

HMK m. 20'deki iki haftalık süre, bir 'dava şartı' değil, davanın görülmesine devam edilebilmesi için yapılması gereken bir 'usuli işlem süresi'dir. Ancak bu süre 'hak düşürücü' niteliktedir. Bu ayrımın önemi şudur: - Dava Şartları (HMK m. 114): Mahkemenin, davanın esasına girebilmesi için en baştan var olması gereken koşullardır (örn: hukuki yarar, kesin hüküm bulunmaması). Dava şartı yoksa, dava usulden reddedilir. - Usuli İşlem Süresi: Yargılama sırasında tarafların veya mahkemenin belirli işlemleri yapması için kanunun öngördüğü sürelerdir. HMK m. 20'deki süre, davanın başında aranan bir koşul değil, görevsizlik/yetkisizlik kararından sonra davanın bir sonraki aşamaya geçebilmesi için taraflara yüklenen bir yükümlülüktür. Bu süreye uyulmamasının yaptırımı, davanın usulden reddi değil, 'açılmamış sayılması'dır. Bu da, davanın hiç var olmamış gibi sonuç doğurması anlamına gelir ve bu nedenle hak düşürücü bir süredir.