TCK m. 212'nin, TCK m. 44'teki fikri içtima kuralına bir istisna getirmesinin altında yatan suç politikası nedir?

TCK m. 212, sahte belgenin başka bir suçun işlenmesinde kullanılması halinde hem sahtecilikten hem de diğer suçtan ayrı ayrı ceza verileceğini (gerçek içtima) düzenler. Bu, TCK m. 44'teki 'tek fiille birden fazla suç işlenirse en ağırından ceza verilir' şeklindeki fikri içtima kuralına bilinçli bir istisnadır. Bu istisnanın altında yatan suç politikası, iki farklı hukuki değerin ihlal edilmesidir. Sahtecilik suçuyla 'kamu güveni' ihlal edilirken, dolandırıcılık gibi diğer suçla 'mülkiyet hakkı' veya başka bir bireysel hak ihlal edilmektedir. Kanun koyucu, bu iki farklı ve önemli hukuki değerin ihlalini tek bir cezayla karşılamanın yetersiz olacağını düşünmüş ve her bir ihlal için ayrı bir ceza verilmesini öngörmüştür. Bu, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza' olan genel kuralın, bu özel durum için istisnai olarak korunmasıdır.