TCK m. 4'ün 2005 yılında mülga edilen ikinci fıkrası neyi düzenliyordu ve bu hükmün kaldırılmasının arkasındaki mantık nedir?

TCK m. 4'ün 5377 sayılı Kanun ile 2005 yılında mülga edilen ikinci fıkrası, 'Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz.' hükmünün bir istisnası olarak, failin işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşmesi halinde cezalandırılmayacağını düzenliyordu. Bu hüküm, 'haksızlık yanılgısı' veya 'hukuki hata' olarak bilinen kurumu düzenlemekteydi. Bu fıkra, TCK m. 4'ten çıkarılmış ancak içeriği daha sistematik ve doğru bir yere, yani 'kusurluluğu etkileyen haller' bölümüne, TCK m. 30'un dördüncü fıkrası olarak taşınmıştır. Dolayısıyla, bu kurum hukuk sistemimizden çıkarılmamış, sadece kanun içindeki yeri değiştirilmiştir. Bu değişikliğin arkasındaki mantık, kanunu bilmemenin (m. 4) kural, haksızlık yanılgısının (m. 30/4) ise kusurluluğu etkileyen istisnai bir hal olması ve bu iki durumun sistematik olarak ayrı maddelerde düzenlenmesinin daha doğru olmasıdır.