TCK m. 19 uyarınca, Türkiye'nin egemenlik alanı dışında işlenen bir suçtan dolayı Türkiye'de yargılama yapılırken, 'suçun işlendiği ülke kanununda öngörülen cezanın üst sınırından fazla ceza verilemez' kuralının istisnaları nelerdir? Bu istisnaların getirilme mantığını açıklayınız.

TCK m. 19/1, bir adalet ve hakkaniyet gereği olarak, failin durumunun, suçun işlendiği yerdeki kanuna göre daha ağır olmamasını temin etmek için bir üst sınır getirir. Ancak TCK m. 19/2, bu kuralın uygulanmayacağı üç istisnai durum öngörmüştür. Bu durumlarda, Türk hakimi yabancı ülke kanunundaki ceza miktarını dikkate almaksızın, sadece Türk kanunlarına göre cezayı belirler. Bu istisnalar şunlardır: a) Suçun Türkiye'nin güvenliğine karşı veya zararına olarak işlenmesi, b) Suçun Türk vatandaşına karşı işlenmesi, c) Suçun Türk kanunlarına göre kurulmuş özel hukuk tüzel kişisi zararına olarak işlenmesi. Bu istisnaların getirilme mantığı, 'koruma ilkesi' ve 'mağdura göre şahsilik' ilkesidir. Kanun koyucu, Türkiye Cumhuriyeti'nin veya vatandaşlarının hayati menfaatlerinin ihlal edildiği bu durumlarda, yabancı bir devletin kanunundaki daha hafif bir ceza ile bağlı kalmayı egemenlik anlayışıyla bağdaştırmamıştır. Bu hallerde, ihlal edilen menfaatin doğrudan Türkiye'ye ait olması nedeniyle, Türk hukukunun eksiksiz olarak uygulanması ve yabancı kanunun sınırlayıcı etkisinin ortadan kaldırılması amaçlanmıştır. (Bkz: TCK m. 19 ve gerekçesi)