5237 sayılı TCK m. 7/4, geçici veya süreli kanunların zaman bakımından uygulanmasına ilişkin nasıl bir istisna getirmektedir? Bu istisnanın temel amacı nedir?

TCK m. 7/4, 'Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir.' hükmüyle, TCK m. 7/2'de yer alan 'lehe kanunun geriye yürümesi' ilkesine önemli bir istisna getirir. Normalde bir suç işlendikten sonra yürürlüğe giren ve daha lehe olan bir kanun, faile uygulanır. Ancak, belirli bir süre için veya belirli bir durum (örneğin, olağanüstü hal, salgın hastalık) için çıkarılan geçici veya süreli kanunlar, yürürlükten kalksalar bile, kendi yürürlük dönemlerinde işlenmiş suçlara uygulanmaya devam ederler. Bu istisnanın temel amacı, bu tür kanunların 'etkinliğini ve caydırıcılığını' sağlamaktır. Madde gerekçesinde de belirtildiği gibi, aksi takdirde, failler kanunun yürürlükten kalkmasını bekleyerek veya bu süreyi geçirerek cezasız kalabilirlerdi. Bu durum, bu tür özel amaçlı kanunları işlevsiz hale getirirdi. Bu nedenle, 'sonraki kanun lehe bile olsa', geçici/süreli kanun, kendi dönemindeki suçlara uygulanır.