Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2018/3076 E. sayılı kararında, sanığın hukuk davasında tanıklık yapan kişiye yönelik sözleri neden TCK m. 128 kapsamındaki iddia ve savunma dokunulmazlığı içinde değerlendirilmiş ve hakaret suçunun oluşmadığı kabul edilmiştir?

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2018/3076 E., 2018/9291 K. sayılı kararında, sanığın sözleri TCK m. 128 kapsamında değerlendirilmiştir çünkü bu sözler, bir yargılama faaliyeti içinde, davanın esasıyla ilgili bir konuda ve karşı tarafın deliline (tanık beyanına) yönelik bir tepki olarak sarf edilmiştir. TCK m. 128, sadece tarafların değil, yargılama sürecindeki iddia ve savunmalarla ilgili tüm beyanları kapsar. Sanığın, aleyhine tanıklık yapan bir kişinin beyanlarının doğru olmadığını savunması ve bu sırada olumsuz değerlendirmelerde bulunması, savunma hakkının doğal bir parçasıdır. Kararda, bu sözlerin, uyuşmazlıkla bağlantılı olduğu ve somut bir vakaya (tanığın ifadesine) dayandığı, bu nedenle iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı kabul edilmiştir. Yargıtay, bu tür beyanların, sövme veya somut bir suç isnadı içermediği sürece, savunma hakkının serbestçe kullanılabilmesi için korunması gerektiğini ve hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığını belirtmiştir.