TCK m. 129/3'e göre 'karşılıklı hakaret' halinde ceza indirimi veya ceza vermekten vazgeçme, mahkeme için bir zorunluluk mudur, yoksa takdire bağlı bir durum mudur? Bu hükmün uygulanmasında hangi kriterler göz önünde bulundurulur?

TCK m. 129/3'te düzenlenen 'karşılıklı hakaret' halinde ceza indirimi veya ceza vermekten vazgeçilmesi, mahkeme için bir zorunluluk değil, tamamen takdire bağlı bir durumdur. Madde metnindeki '...indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.' ifadesi bu takdir yetkisini açıkça göstermektedir. Mahkeme, bu takdir yetkisini kullanırken 'olayın mahiyetini' göz önünde bulundurur. Bu kapsamda değerlendirilecek kriterler şunlardır: 1) İlk haksız eylemin kimden geldiği, 2) Hakaretlerin ağırlığı ve niteliği (bir tarafın hakaretinin diğerine göre çok daha ağır olup olmadığı), 3) Tarafların olaydaki kusur oranları. Mahkeme, bu değerlendirmeyi yaparak taraflardan her ikisi veya sadece biri hakkında ceza indirimi uygulayabilir veya her ikisi ya da sadece biri hakkında ceza vermekten vazgeçebilir. Örneğin, çok hafif bir söze karşılık çok ağır bir küfürle karşılık veren taraf için bu hükmün uygulanmaması veya daha az indirim yapılması mümkündür.