Resmi belgede sahtecilik suçunun (TCK m. 204) hem de dolandırıcılık suçunun (TCK m. 157) işlendiği durumlarda suçların içtimaı nasıl çözümlenir? TCK m. 212 bu konuda ne gibi özel bir düzenleme getirmektedir?

Sahte bir belgenin, bir kişiyi aldatarak yarar sağlamak amacıyla kullanılması durumunda hem resmi belgede sahtecilik hem de dolandırıcılık suçu gündeme gelir. Normalde, bir fiille birden fazla farklı suçun işlenmesi halinde fikri içtima (TCK m. 44) kuralı gereği sadece en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilmesi gerekir. Ancak TCK m. 212, bu duruma özel bir istisna getirmiştir. TCK m. 212'ye göre, 'Sahte resmî veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.' Bu hüküm, 'gerçek içtima' kuralının uygulanmasını emreder. Dolayısıyla, fail, sahte bir belgeyi kullanarak dolandırıcılık yaparsa, hem TCK m. 204'ten (resmi belgede sahtecilik) hem de TCK m. 157'den (dolandırıcılık) ayrı ayrı cezalandırılır. Kanun koyucu, bu durumda her iki suçla korunan hukuki değerlerin (kamu güveni ve malvarlığı) farklı ve önemli olduğunu kabul ederek, her iki suçtan da ceza verilmesini öngörmüştür.