Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2017/3907 E., 2018/517 K. sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlığında başkan ve üyelerin isimlerinin gösterilmemesi CMK m. 220/1-c'ye aykırı bulunmasına rağmen neden bir bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir? Bu karar, Yargıtay'ın usuli eksikliklere yaklaşımını nasıl yansıtmaktadır?

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında mahkeme başkan ve üyelerinin isimlerinin yazılmaması CMK m. 220/1-c'ye açık bir aykırılık olarak tespit edilmiştir. Ancak, bu aykırılığın bir bozma nedeni sayılmamasının sebebi, Yargıtay'ın bu tür bir eksikliği 'yerinde eklenerek giderilmesi olanaklı' görmesidir. Bu yaklaşım, Yargıtay'ın usuli eksiklikleri değerlendirirken 'mutlak bozma nedenleri' (örn: CMK m. 289) ile 'nispi bozma nedenleri' arasında bir ayrım yaptığını göstermektedir. Hükmün esasına, delillerin değerlendirilmesine veya savunma hakkına etki etmeyen, sonradan düzeltilebilecek nitelikteki şekli eksiklikler, yargılamanın gereksiz yere uzamaması amacıyla bozma nedeni olarak kabul edilmemektedir. Bu karar, usule aykırılığın hükmün sonucuna etki etmediği ve kolayca giderilebildiği durumlarda, Yargıtay'ın daha pragmatik bir tutum sergileyerek 'eleştiriyle onama' veya 'yerinde düzeltilebilir hata' olarak değerlendirme eğiliminde olduğunu göstermektedir.