Resmi belgede sahtecilik suçunda (TCK m. 204), belgenin 'aldatma kabiliyeti' (iğfal yeteneği) unsurunun tespiti kime aittir ve bu tespit nasıl yapılır? Yargıtay'ın onaysız fotokopi belgeler üzerindeki sahtecilik iddialarına yaklaşımı nasıldır?

Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin aldatma kabiliyetine (iğfal yeteneğine) sahip olması, yani sahteliğin ilk bakışta kolayca anlaşılamayacak nitelikte olması gerekir. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, bir belgedeki aldatma yeteneğinin tespiti öncelikli olarak yargılamayı yapan hâkimin görevidir. Hâkim, belgeyi bizzat inceleyerek bu kanaate varabilir. Ancak tereddüt halinde veya teknik bir inceleme gerektiğinde grafoloji uzmanından bilirkişi raporu alınabilir. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2015/4636 E., 2017/5207 K. sayılı kararında belirtildiği gibi, onaysız fotokopi belgeler hukuki bir sonuç doğurmaya elverişli suret belge niteliğinde değildir. Bu nedenle, belge aslı ele geçirilemeden, sadece fotokopi üzerinden yapılan inceleme ile aldatma kabiliyetinin varlığı tespit edilemez. Belge aslının yokluğunda, suçun maddi unsuru olan aldatıcılık özelliği ispatlanamadığından, fail hakkında beraat kararı verilmesi gerekir.