Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2021/3694 K. sayılı kararında, vekilin, kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapma yetkisine dayanarak taşınmazları devretmesi vekalet görevinin kötüye kullanılması olarak kabul edilmiştir. Vekilin, vekaletnamede 'dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapma' yetkisine sahip olması, bu sonucu neden değiştirmemiştir?

Bu sonucun değişmemesinin nedeni, vekalet sözleşmesinin temelinde yatan 'sadakat ve özen borcu'dur (TBK m. 506). Vekaletnamede vekile çok geniş yetkiler tanınmış olması, hatta 'dilediği bedelle dilediği kimseye satış' gibi bir yetki verilmiş olması, vekile bu yetkiyi vekil edenin (müvekkilin) zararına ve keyfi olarak kullanma hakkı vermez. Vekil, her zaman vekil edenin yararını ve iradesini gözetmekle yükümlüdür. Somut olayda, vekil edenin gerçek iradesinin, taşınmazlar karşılığında iki daire ve bir miktar para almak olduğu sözleşmelerle sabittir. Vekilin, bu amacı gerçekleştirmeden, taşınmazları düşük bir bedelle devretmesi ve satış bedelini de vekil edene ödediğini ispat edememesi, sadakat ve özen borcunun ağır bir ihlalidir. Bu durum, vekalet görevinin kötüye kullanılması olarak kabul edilir. Geniş yetki, kötüye kullanma hakkı tanımaz.