Resmi belgede sahtecilik suçu ile parada sahtecilik suçu arasında 'iğfal kabiliyeti (aldatıcılık özelliği)' unsurunun rolü açısından bir benzerlik veya farklılık var mıdır? İki suç açısından bu unsurun yokluğunun sonuçlarını karşılaştırınız.

Evet, her iki suçun da manevi unsuru olan 'kast' ve maddi unsurlarından olan 'iğfal kabiliyeti' açısından büyük bir benzerlik vardır. Her iki suçta da, sahte olarak üretilen şeyin (belge veya para), ortalama bir kişiyi aldatabilecek nitelikte olması gerekir. Eğer sahtelik ilk bakışta ve kolayca anlaşılabiliyorsa, iğfal kabiliyeti yok demektir. Bu unsurun yokluğunun sonucu her iki suçta da aynıdır: Suçun yasal unsurları oluşmadığı için fail beraat eder. Örneğin, bariz bir şekilde fotokopi olduğu anlaşılan bir para veya üzerinde 'geçersizdir' yazan bir belge, iğfal kabiliyetine sahip değildir. Yargıtay kararlarında (ör. Y. 11. CD, K. 2015/29116), sahte nüfus cüzdanındaki sahteciliğin ilk bakışta anlaşılabilecek nitelikte olması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Aynı ilke, parada sahtecilik için de geçerlidir (CGK, K. 2019/593). Bu, her iki suçun da kamu güvenini aldatma potansiyeline dayalı suçlar olmasından kaynaklanır.